medyum medyumlar | medyum ebrar medyumlar
MEDYUMLUK NEDİR
Medyum,medyumlar , Medyumluk, ruhçuluk hakkında bilgi veren sözlüklerde, "duyarlı, yani psişik bakımdan hassas yapılı veya özel yeteneklere sahip kimselerin dünyadaki bedenini terketmiş varlıklarla ruhsal irtibat kurarak, onlardan aldığı tesirleri çeşitli tezahürler halinde dünyaya yansıtması" olarak tanımlanır. Ancak herhangi bir bedensiz varlığın katkısının sözkonusu olmadığı medyum,luk türleri de vardır.

  
  1 - Medyum Spiritüalizm

 1- Spiritüalizm terimi Latince “ruh” anlamına gelen “spiritus” sözcüğünün sıfatı “spiritualis” sözcüğünden türetilmiş olup ruhçuluk anlamında kullanılmaktadır. Türkçe'de tinselcilik olarak da adlandırılmaktadır. Günümüzde dinsel, mistik ve felsefi alanlarda pek çok akım, ekol ve gruplar kendilerine spiritüalist adını vermekteyse de aralarında ilke, görüş ve kavram bakımından önemli farklar bulunmaktadır. Aralarındaki temel ortak nokta, ruh denilen manevi bir unsurun varlığını kabul etmeleridir. Fakat bunlardan bir kısmı, ruhun orijinal ve kendine özgü olduğunu kabul etmez, bir kısmı ruhun sürekli gelişim içinde olduğuna karşıdır, bir kısmı ise ruhun sürekli olarak tekrar bedenlendiğini kabul eder. Bu yüzden kimi ansiklopedilerde spiritüalizm denen ruhçuluk iki kısımda ele alınır:

1-Felsefi spiritüalizm. Antik çağdan beri pek çok filozof ruh denilen bir cevherin varlığını savunmakla birlikte, bunlardan bazıları ruhların kendilerine özgü orijinal cevherler olduklarını kabul etmemişlerdir.

2-Deneysel spiritüalizm. Platon ve Pisagor gibi filozofların döneminden 19.yy.’a dek sistemsiz bir şekilde dalgalanan, reenkarnasyonu kabul eden ruhçuluğun, Fransa’da Allan Kardec tarafından kurulan ilk sistemli biçimidir. Fransa gibi kimi Avrupa ülkelerinde Spiritizm adıyla da bilinir. Latin Amerika ülkelerinde ise kurucusuna ithafen, Kardesizm adını almıştır.

  
 2 - Medyum Psişik

terimi "ruh" anlamına gelen "psişe" (eski Yunanca'da psikhe) sözcüğünün sıfatı olup, Metapsişik alanda "bedene bağlı ruha ilişkin" ya da "alışılmamış ruhsal fenomenlere ilişkin" anlamında kullanılır. "Psişik" terimi ile "psikolojik" terimi arasındaki fark, birinci terimin "bedenli ruh"u, ikinci terimin "zihin"i ilgilendiriyor olmasıdır. Günümüzde Parapsikolojik araştırma kurumları "Parapsikolojik" terimi yerine "psişik" terimini tercih etmekte ve "psişik araştırma" adı altında etkinlik göstermektedir.

Psişik terimi aynı zamanda, Parapsikoloji'de, medyum,nik yetenekleri olan kimseleri, yani ESP (telepati vs.) , telekinezi gibi paranormal yeteneklere sahip kimseleri belirtmek üzere de kullanılmaktadır.

  
 3- Medyum Ruhsal irtibat

Ruhsal irtibat Spiritüalist terminolojide “zihinsel medyum,luk” yoluyla bedensiz ruhlarla kurulan ilişkiye verilen addır.

Bu ilişkinin kurulduğu deneysel amaçlı toplantıya ise ruhsal irtibat celsesi veya seansı adı verilir.

Spiritüalizmde ruhsal irtibatlar, nitelik bakımından üç kategoride ele alınırlar:

•    Abes irtibatlar: Genellikle boş, saçma, değersiz konuşmalardan ibaret olan bu irtibatlar şu iki nedenden kaynaklanır:

    1- Maddi çıkar sağlamak, gelecek hakkında bilgi edinmek veya sadece eğlenip vakit geçirmek için kalitesiz soruların sorulması.

    2- Medyumun ve seansta bulunanların görgü ve deneyim eksikliğinden yararlanan obsedör varlıkların kendi dar ve sakat görüşlerini sözde felsefi ya da fikri bir havada yüksek tebligatmış gibi sunması. Bu irtibatlarda obsesyon olasılığı yüksektir.

•    Kaba irtibatlar:

 Seansta bulunanları sarsacak ölçüde kaba irtibatlardır. Bu kategorideki vakalarda ağır teşevvüş halindeki bir bedensiz ruh sözkonusu olabileceği gibi, medyumun kendisinden gelen bir röfulman deşarjı (şuuraltı boşalması) da sözkonusu olabilir. Kaba irtibat vakalarında en hafifinden en ağırına kadar her türlü kaba sözler, küfürler, şehvet duygularını tahrik edici konuşmalar, çevredekileri kırıcı ve aşağılayıcı sözlerle karşılaşılabilir. Seanslara devam edilmesi durumunda abes irtibatlardakine kıyasla daha zararlı sonuçlar ve daha tehlikeli obsesyonlar meydana gelebilir.

•    Sezgisel (entüvitif) irtibatlar:

 Neo-spiritüalizm’de aşkın (müteal) irtibatlar denilen bu tür ruhsal irtibatlar, ruhsal tekamül düzeyi yüksek varlıklarla irtibatın kurulduğu, tebliğlerin (insanlığın tekamülüne yardımcı olacak yükseltici bilgiler içeren mesajlar) alındığı, ancak gerekli liyakat oluştuğunda nadiren meydana gelen irtibatlardır. Fakat görgü ve deneyimi eksik olan medyum ve operatörlerin sık sık obsedör varlıkların tuzağına ve abes irtibatla verilmiş uydurma bilgileri tebliğ sanma yanılgılarına düştükleri

       4 - Medyum   Tesir

  
Tesirin uzanan kollarla simgelenmesi, eski Mısır

Tesir, ruhçulukta, okültizmde, mistisizmde, teozofide, ezoterizmde ve parapsikolojide kendisini niteleyen sıfata göre özel anlamlar kazanan, geniş bir kullanım alanı olan genel bir terimdir. Tesir sözcüğünün kullanımıyla bu alanlarda oluşturulmuş başlıca terimler olarak ruhsal tesir, ilâhî tesir, astral tesir, maddi tesir, psişik tesir, majik tesir, manyetik tesir, telepatik tesir, vicdani tesir, nefsani tesir, müspet tesir, menfi tesir, tesir kuşakları, tesir kademeleri ve tesir konisi terimleri sayılabilir.

Neo-spiritüalist görüşe göre, evren, ruhsal varlıkların hiyerarşik bir zincir tarzındaki karşılıklı ve sürekli tesirleriyle sevk ve idare edilmektedir ki, evren organizasyonlarının düzeni, uyumu, yönetimi, canlılığı, kısaca ruhsal tekamüle yarayan bütün değişim ve dönüşümleri tesirlerle sağlanır.

Ruhçulukta ruhsal tesir denildiğinde, esas olarak, ruhun maddeyle irtibatını, maddeyi etkilemesini sağlayan tesir anlaşılır. Ruhun maddeyi biçimlendirmesi, kozmik evreni düzenlemesi hep tesirleri sayesinde olur ki, tesirler madde evreninde vibrasyonlar (titreşimler) halinde gerçekleşirler. Ruhsal tesirlerin fiziksel maddeye ulaşmasında aracı rolü oynayan süptil maddeye ruhçulukta, teozofide, mistisizmde, okültizmde ve parapsikolojide çeşitli adlar verilmiştir ki, bunlardan en tanınmışı esîrdir.

İnsanın etkisi altında olmakta birlikte beş duyusuyla algılayamadığı çeşitli tesirlerin de bulunduğunu varsayan ruhçu görüşe göre tesirler şu şekilde sınıflandırılır:

    1- İnsana kendi ruhundan gelen tesirler.

    2- İnsana başka ruhlardan gelen tesirler. Bu tesirlerin başlıca kaynakları şu şekilde sınıflandırılır:

    Bedensiz ruhlardan gelen tesirler:

    Yüksek İdare Mekanizması’ndan doğrudan gelen tesirler

    Hami varlıktan gelen tesirler. (Bunların büyük bir kısmı haberci rüya, sezgi ve zorlayıcı içtepiler olarak belirir.)

    Spatyum’daki çeşitli bedensiz varlıklardan gelebilecek tesirler.

    Bedenli ruhlardan (diğer insanlardan) gelen tesirler. (Manyetik, telepatik, psişik vb. tesirler)

    3- Maddi tesirler:

    Beş duyu ile algılanabilen tesirler. (Ses, ısı, ışık vb)

    Etkilerine maruz kalındığı halde insanın beş duyusuyla algılayamadığı tesirler.

Eski uygarlıklarda tesirin simgelenmesinde başvurulan semboller arasında en bilinenleri ok, dalgalı çizgiler ve uzanan kollardır.